Palenque

Onze laatste uitstap van deze reis.

Omdat onze gids ook nog les geeft, vertrekken we pas om half elf.  Eerst had hij nog wat dingen te doen op school.

We gaan naar Palenque de San Basilio zo’n 65 km buiten Cartagena.

We reden door een landschap dat eigenlijk eerder Afrikaans dan Zuid-Amerikaans aandeed.  Bananenbomen, mais en vissersdorpjes wisselden elkaar af.  In de velden ook veel buffelachtige koeien met de bijbehorende witte vogels die erop zitten.

Palenque is het eerste vrije slavendorp van Amerika, gesticht in 1603 onder de leiding van een voormalig Afrikaanse koning Benkos Bioho.

Deze slaven ontsnapten aan de onderdrukking in Cartagena en verscholen zich in het ontoegankelijke gebied van de Montes de Maria waar Palenque ligt.

Door zijn unieke cultuur behoort Palenque tot het UNESCO wereld erfgoed.

Onze gids is opgegroeid in dit dorp en kent er dus alles en iedereen en het is dan ook een hele eer om met hem hier te mogen rondlopen.

We bezochten ook verschillende mensen, zoals de 90 jarige maestro Rafael Cassiani die voor ons op een typisch instrument (soort beatbox) speelde en een lied zong.  Hij was er heel fier op dat  hij heel de wereld afreisde als zanger.

We gingen langs bij een medicijnman, die ons zijn kruidentuin toonde en vertelde waarvoor de kruiden gebruikt werden.  Van hem kreeg ik een armbandje dat mij moet behoeden tegen negatieve krachten en invloeden.  Dit werd eerst ‘gezegend’ met een speciaal kruid en een prevelgebed.  Ik denk dat ik dat armbandje niet meer durf afdoen nu….

Antonio Cervantes ook gekend als Kid Pambele was in de jaren 70 de eerste Colombiaanse wereldkampioen boxen.  Hij komt uit Palenque.  We bezochten de boksschool waar hij trainde en waar nu  nog steeds jongens en meisjes leren boxen.  Dankzij hem is er een weg die het dorp met de rest van de wereld verbindt en ook dankzij hem is er elektriciteit in het dorp gekomen.

We liepen door de straten, zagen varkens in de modder liggen en ontmoeten hier en daar mensen die ons vriendelijk begroeten. Als slot gingen we langs bij een dame die zoetigheden maakt van onder andere groene papaya.  Ze had net een pot gekookt en we kregen een portie mee om te proeven, samen met nog enkele andere zelfgemaakte zoetigheden van cocos en andere noten en vruchten.

Palenque is een heel vredig dorpje.  Er is een politiebureau, maar daar is geen politie aanwezig, enkel een portier/bewaker van het gebouw.  De ergste misdaad die hier begaan wordt (volgens onze gids) is dansen en neica (hun eigen gemaakte whisky) drinken. We hebben natuurlijk ook een beetje van deze whisky mogen proeven!

Er heerst hier een echte Afrikaanse sfeer.  De meeste bewoners komen oorspronkelijk uit het gebied rond Congo en Centraal Afrika.  De taal die hier gesproken wordt is een mengeling van Spaans en heel veel Bantu invloeden.

Ook dit was weer een super interessante en leuke dag.  Ons hart bloeit telkens open als we zulke nieuwe culturen leren kennen.

Toch waren we blij toen we weer in ons airco hotel aankwamen want het was héét in Palenque.

Toen we vanavond op weg waren om ergens te gaan eten, was er plots heel veel lawaai en muziek te horen.  We zagen al snel dat er een soort optocht op komst was.  Een hele stoet met allerlei klederdrachten en muziek en dans het was echt rumba (zo noemen ze het hier als er een feest stemming met veel muziek is) 

We hadden weer het geluk hierin meegesleept te worden.  De stoet eindigde op het grote plein bij de Torre de Reloj waar de feestelijkheden pas echt losbarstten dat eindigde met een groot vuurwerk. 

Even dachten we dat er speciaal voor onze laatste dag, ons afscheid, het vuurwerk georganiseerd werd, maar wat bleek… De feestelijkheden waren ter gelegenheid van de Onafhankelijkheidsdag van de stad Cartagena.

Isla del Sol en terug naar Cartagena

Holiday in Paradise….We zaten 2 dagen op een paradijselijk mooi eiland.

Namiddag om 3 uur ging dan onvermijdelijk de boot terug naar Cartagena.

Veel valt er over deze dag niet te vertellen daar we niets deden behalve in de schaduw zitten (te heet in de zon) en in de zee liggen….dat wat een strandtoerist normaal doet.  Voor ons waren deze amper 2 dagen echter wel meer dan genoeg.

Het deed goed om eindelijk weer in Cartagena te zijn.  Terug wat meer leven rondom ons.

We verblijven nu de twee laatste nachten van onze reis in hetzelfde hotel waar we eerder al waren.  We boekten hier oorspronkelijk een junior suite (prijzen zijn hier betaalbaar voor zulke kamer) en bij aankomst werden we vlotjes geupgrade naar een suite.  Superchique en grote kamer met inkomhal, badkamer met een bad waar je in kan zwemmen, grote slaapkamer en terras. Hier houden we het nog wel vol tot zaterdag.

Isla del Sol

Isla del Sol is één van de 27 eilandjes van de Rosario eilanden.

Islas Rosario is een groot Nationaal Park op zee.  Het is een atol.  Koraaleilanden dus…

We namen vanmorgen de boot naar hier vanuit Cartagena. 
Het was een uurtje varen in een speedboot.  Ongeveer halfweg hielden we even halt om een fort op zee te bekijken (vanuit de boot) Dit is de enige toegang tot Cartagena vanaf de zee en vroeger werd deze ingang zwaar bewaakt door een fort aan beide zijden van de ingang.

 
Het eiland waar we verblijven is paradijselijk mooi.  We verblijven vandaag op het eiland in een hotel en ik denk dat er in totaal 12 gasten zijn.  Er komen hier ook wel dagjestoeristen maar de laatste en enige boot – waarin maximum 50 mensen kunnen - vertrekt terug om 3 uur ’s namiddags, daarna heerst hier absolute rust.

Het is nu 10 uur ’s avonds en we zitten op het terrasje van onze kamer op nog geen 10 meter van het water…

Vanmiddag zijn we dan weer de boot ingestapt en naar een volgend eilandje gevaren waar er een oceaanaquarium is.  Een aquarium in de oceaan.  Hier zagen we allerlei vissen die in de oceaan leven in hun natuurlijke omgeving.  De waterpartijen waar ze inzitten zijn deel van de oceaan.  Mooie en goede uitleg van een gids gekregen en er was ook een dolfijnshow.  Maar de dolfijnen zitten hier ook weer in hun natuurlijke omgeving.  Eén dolfijn was er om zichzelf te tonen aan de mensen.  Hoe ziet een dolfijn eruit (staart en vin laten zien, en daarna snuit en dan ook eens springen en op de kant komen liggen) maar hij is vrij.  Om half twee ’s middags is het oceanium gesloten en gaat ook deze dolfijn weer de zee in.  Het meisje dat de dolfijnen begeleide floot ze naar zich toe en je kon ze zo uit de zee zien komen toezwemmen.

’t Is hier warm genoeg, dus af en toe een duik in zee of zwembad hoorde er ook wel bij.

Even zijn we ook nog naar het dorpje hier in de buurt gewandeld.  Een echt heel typisch Colombiaans dorpje zonder straten en redelijk krotachtige huisjes, maar de mensen die we onderweg tegenkwamen waren allemaal vriendelijk en begroeten ons telkens.