Cooking Class

Vandaag gingen we de culinaire toer op, het is kookles !  We werden naar een vissersdorpje gebracht zo’n 15 minuten buiten het centrum van Cartagena. Een deel van de route er naartoe reden we over het strand omdat er geen andere weg naartoe was.  In een klein huisje op het strand woonde ons gastgezin voor vandaag.

We werden hartelijk verwelkomd en het eerste wat we voor onszelf mochten klaarmaken was het welkomstdrankje, mojito met lulo.

Lulo is de populairste vrucht hier, het is een mengeling tussen kiwi en limoen en is superlekker.

We begonnen met het maken van ceviche.  Garnalen worden gemarineerd in een mengsel van ajuin en limoen en wordt daarna met ketchup en mayonaise en pikante saus op smaak gebracht

Hogoa is een zeer populaire saus die zowat altijd, overal en bij alles gegeten wordt.  Hoofdingrediënten zijn rode ajuin, tomaat, olie en koriander.  Deze werd eerst gemaakt daar de saus moet afkoelen vooraleer ze gebruikt wordt bij de rest van de gerechten die we maken.

We maken arepa’s en empanada’s.  De basis van beide is dezelfde, ze worden gemaakt van geel maïsmeel.  Hier aan de kust is het geel, in Medellin is het wit maïsmeel en nog andere plaatsen in het land kan het nog andere kleur hebben, zelfs bruin…Zoals ik reeds eerder vertelde, de arepa’s zijn overal anders gemaakt. 

Vandaag maakten we er één gevuld met ei, dat is dan weer typisch voor de Caraïbische kust.  Je maakt dan een Arepa die gefrituurd wordt in olie.  Daarna snij je een pocket in de arepa (zoals bij een pitta broodje) daar giet je een volledig ei in en je bakt de arepa opnieuw in de olie.

Het deeg van de arepa’s de empanada’s is hetzelfde, alleen de empanada’s hebben een andere vorm (halve maantjes) en zijn gevuld met kip of aardappelen of hogoa of kaas….of je kan ze ook zoet maken met fruit erin.

De gebakken banaan vond ik persoonlijk het lekkerst.  Hiervoor worden de groene bakbananen gebruikt.  De banaan wordt geplet en ook weer gefrituurd en dan gegeten met weer de hogoa en met zure room op smaak gebracht met de plaatselijke tabasco.

Als dessertje was er Salpicon, een fruitsla met een typische Colombiaanse limonade erbij, smaakt zoals Sangria maar dan zonder alcohol.

Na de kookles was het tijd om alles op te eten en we  hadden natuurlijk veel te veel!  De rest kregen we mee om de rest van de dag nog op te eten.

We hadden een topdag, koken was leuk, de mensen waren tof, de omgeving kon niet typischer….. Kortom zo’n cooking class is een aanrader voor wie ooit naar Colombia gaat.

Nadeel van het eten is wel dat alles gefrituurd wordt, maar dat is ook een overblijfsel uit hun geschiedenis.  Het is eigenlijk meegebracht door de slaven die uit Afrika hierheen getransporteerd werden.  Deze bakten voedsel in varkensvet zodat het langer bewaard kon worden.  Het varkensvet is nu wel vervangen door plantaardige olie en de receptjes zijn gesofisticeerder geworden.

Om de dag af te sluiten zijn we nog eens een beetje gaan rondwandelen in de stad en daarna iets gaan drinken in de Hard Rock Café.