Op verkenning in Medellin

Effe hadden we eraan gedacht Medellin op ons eigen te gaan verkennen.  Uiteindelijk hebben we een privétour met gids door de stad geboekt, en dit was zeker niet verkeerd.  Medellin is een heel uitgestrekte stad (de tweede grootste van het land na Bogota) met 4,5 miljoen inwoners.

Onze gids/ chauffeur haalde ons vanmorgen om 9 uur aan het hotel op.

We reden richting centrum van de stad waar we zoals een echte Colombiaan eerst een straatontbijtje namen bestaande uit empañadas, dit zijn pasteitjes gevuld met vlees, aardappelen, groenten.

We begonnen onze tocht op de Plaza Botero, dit centrale plein is genoemd naar Fernando Botero een beroemde beeldhouwer van hier.  Hij is vooral bekend voor het maken van corpulente, dikke mensenfiguren, hijzelf noemt zijn figuren niet dik, ze hebben een ‘groot lichaam’.

Op het plein staan 23 beeldhouwwerken van hem, oorspronkelijk waren het er 24, maar één is er ontploft bij een aanslag van het FARC.

Het is een groot en gezellig plein en met de mooie beelden is het echt een belevenis om hier rond te lopen.

We wandelden verder langs de winkelstraten vol met kleine winkeltjes en vele straatverkopers met hun karretjes.  We namen de tram (dit is de enige tramlijn in Colombia) De trambedding loopt in een aparte bedding en waar de tramlijn loopt is dit het enig transport dat er is.  Alles is piekfijn, proper en efficiënt.

Medellin is een stad van parken.  Op onze planning stonden ook het bezoek aan een paar parken, maar momenteel zijn alle parken van de stad gesloten wegens nieuwe aanplantingen…..In plaats van die één na één te doen, neen allemaal gelijk toe…

Het enige park waar we naartoe konden was de Botanische tuin, maar hier konden we alleen langs de buitenste paden wandelen, de rest was ook toe voor 6 maanden.  Spijtig, want vooral deze Botanische tuin stond op ons verlanglijstje om te zien en we moesten ons nu tevreden stellen met een korte wandeling errond….

Van hieruit namen we de metro, ook weer de enige metro in Colombia.

Deze loopt echter niet onder de grond zoals wij dat gewoon zijn, maar boven de grond of beter gezegd, boven de stad over viaducten.  Net als de tram is ook dit een heel goed systeem en ook de metro is proper en efficiënt.

Volgende transportmiddel dat we namen was de kabelbaan.  Het centrum van Medellin ligt in een dal, maar het grootste deel van de stad ligt op de berghellingen, om daar te geraken zijn er 5 kabelbaan lijnen (de 6^de is in aanbouw).  Niet toeristisch zoals dat bij ons het geval zou zijn, maar hier is het een transportmiddel dat boven de stad hangt en de mensen zo ook snel naar de verste uithoeken boven brengt.

De lijn die wij namen heeft 138 gondels met telkens 8 zitplaatsen en als het druk is mogen er ook nog 2 mensen rechtstaand mee.  De kabelbaan stopt niet, je moet dus instappen terwijl hij nog langzaam doorgaat.  Gevolg daarvan was dat ik bij het instappen al gelijk bijna op een Colombiaan zijne schoot belandde …. Deze vond het niet erg en kreeg gelijk de slappe lach van mijn onverwachts bezoek 😊

De vlucht naar boven duurde ongeveer 15 minuten en er waren 4 tussenstations.  Je vliegt zo over de arme buurten van de stad, hoe hoger je gaat, hoe armer de bevolking en hoe poverder de huisjes.

Nadeel is dat de mensen die hier wonen arm zijn, maar voordeel is dat ze het mooiste zicht op de stad hebben.

Na hierboven even rondgelopen te hebben, namen we de kabelbaan weer naar beneden.

Opvallend hier is dat iedereen met iedereen praat.  Zet 6 wildvreemde Colombianen en 2 Belgen in zo’n gondel en binnen de kortste keren begint er een geanimeerd gesprek.  Ook op de metro merkten we dit en het valt ook op dat er altijd en veel gelachen wordt.

Als laatste gingen we naar een Pueblito Paisa aan de rand van de stad.

Een Paisa dorpje is een typisch dorpje zoals het vroeger overal was.  Een kerkje, een pleintje ervoor en verschillende gekleurde huisjes.   Het dorpje waar wij naartoe gingen is gerestaureerd in zijn oorspronkelijke stijl.

Hier hebben we ook gegeten.  Een typische Paisa maaltijd bestaande uit, bonen, een dik stuk spek, 2 worstjes, rijst, een soort gemalen vleesachtig iets, een ei, gebakken banaan en advocado.  Veel te veel en heel zwaar eten maar wel lekker. 

Op de terugweg naar het hotel zat het verkeer goed vast.  Vrijdagavond en iedereen wil graag naar huis.  Het was 5 uur door eer we terug aan ons hotel waren.  Eten moesten we niet meer, dus zijn we maar iets gaan drinken.  We zitten hier midden in de uitgangsbuurt.  De meeste zaken zijn luidruchtige uitgangscafés, maar wij hebben een rustige lounge-achtige zaak gevonden waar we lekker konden relaxen.