Terug naar Santa Marta

We zijn pas vanmiddag vertrokken uit Los Naranjos.  Voormiddag rustig ontbeten, nog een plonsje in het zwembad en daarna terug naar Santa Marta waar we iets voor één uur aankwamen.  Onze tweede dag hier in Santa Marta en  deze keer hebben verkenden we een ander deeltje van de stad.  Het historische centrum is echt mooi en authentiek, maar er zijn ook veel mooie gebouwen die betere tijden gekend hebben.  Een beetje opknapwerk kan hier nog wonderen doen…

Op de Plaza de Bolivar zagen we een hele groep mensen samen staan.  Daar was precies iets aan de hand.  Naderbij gekomen zagen we het.  Twee grote leguanen waren met elkaar aan ’t vechten.  De een had zich vast gebeten in de andere zijn poot.  Omstaanders probeerden de twee uit elkaar te halen, eerst met water erop te spuiten en toen dit niet lukt door er met een stok tegen te duwen.  Uiteindelijk lukte dit en de bevrijde leguaan vluchtte vliegensvlug de boom in, de andere bleef nog een tijdje zitten.  Ik denk dat dit best wel gevaarlijke beestjes zijn want de omstaanders hadden het er precies niet echt op en bleven ondanks alles toch op een redelijke afstand.

Wat ook opvalt in de stad is dat er enorm veel Venezolaanse vluchtelingen zijn.  Venezuela, dat vroeger één van de welvarendste landen van Zuid-Amerika was, leeft in een zware crisis door het beleid van President Maduro.  Er is niets meer in hun land, geen eten, niets…Alhoewel het land één van de grotere olieproducenten is.  De munt is tot meer dan 98% in waarde gedevalueerd.  Momenteel is 1 Venezolaanse Bolivar gelijk aan 0,000048 euro.  Venezolanen lopen hier rond met pakken geld tot 10 cm dik in hun handen en delen die briefjes uit in ruil voor enkele  peso’s. Ook al geef je ze maar 500 pesos (dat is 0,15 euro) dan winnen ze er nog op.  Er worden zelfs portemonneetjes en tasjes gemaakt en verkocht van geplooide briefjes Venezolaans geld. Omgerekend voor 1 euro Venozolaanse Bolivar in muntjes, dan heb je 750 kg aan muntstukken…

Wij hebben dan bij ons misschien veel vluchtelingen, maar die worden over het algemeen goed opgevangen.  Hier zwerven ze rond.  Ze hebben niets, geen opvang, geen eten, geen geld….Ze proberen dus met bedelen en allerlei ‘truckjes’ aan iets te komen om te overleven.

Vele Venezolanen overleven hun vlucht naar Colombia ook niet.  Ze vertrekken vanuit hun land met niets, geen kleding, niets.  Ze moeten echter de Andes over met bergtoppen tot boven de 4000 meter en daar is het koud, velen sterven onderweg. Dit is eens een ander beeld van het leven in Colombia dat we leren kennen en dat hoort ook bij reizen en hoort ook bij de wereld beter begrijpen en niet te snel te (ver)oordelen wat er bij ons gebeurt….

Het is zaterdag avond en Colombia is klaar om te feesten.  Toen we vanmorgen vanuit Tayrona terug naar Santa Marta reden merkten we al dat er langs de straat in de kleine dorpjes van alles klaar gemaakt werd om te feesten.  Muziekinstallaties werden getest enzo…

Op het plein waar we vanavond in een restaurantje gingen eten, zagen we het volk toestromen.  Overal werden bandjes en groepjes geïnstalleerd en verschillende straat acts verschenen spontaan.  ’t Zal weer laat worden voor velen denk ik….