maandag 14 oktober 2019

El Peñol en Guatapé



Zaterdag was Columbus dag een heel belangrijke feestdag niet alleen in Colombia, maar in heel Zuid-Amerika en zelfs in de US.  Als een feestdag hier in Colombia in het weekend valt, is maandag altijd een brugdag, dus zoals vandaag.
Als wij dachten dat wij al veel feestdagen hebben, hier hebben ze er 26 per jaar!!
Omdat het dus verlengd weekend is, zijn we vanmorgen extra vroeg op onze daguitstap vertrokken, om zodoende vooral op de terugweg de drukte voor te zijn.
We reden eerst naar El Peñol en daarna naar Guatapé.
El Peñol is vooral of eigenlijk alleen bekend voor de grote monoliet die hoog boven alles uitsteekt.  De rots is 240 meter hoog en je kan naar boven via een trap van 740 treden.  Wij hebben de rots van onderaan bewonderd en ons er niet aan gewaagd naar boven te gaan.

Vervolgens reden we door naar Guatapé, wellicht wel het kleurrijkste stadje van Colombia.  Typisch hier is dat alle huisjes versierd zijn met gekleurde soort basreliefs die het beroep of de bezigheid van de bewoner(s) uitbeelden. Vb bij de slager zal er een koe en een schaap afgebeeld staan, bij de ijsjesboer, een ijsje of fruit enz…  Ooit is er iemand begonnen met dit te doen en nu is het zelfs wettelijk verplicht dat als je een huis bouwt, je zulke tekeningen moet toevoegen.  Ik denk dat de bijgevoegde foto’s voor de rest wel genoeg zeggen over dit mooie stadje.





Na een lekker fruitsapje (de sapjes en ijsjes zijn hier niet te versmaden)
deden we ook nog een boottocht op het stuwmeer waaraan Guatapé ligt.  Daar het stuwmeer in de bergen ligt, zijn er allemaal kleine eilandjes in het meer ontstaan wat het wel mooi maakt.  Op een van de eilandjes heeft Pablo Escobar een luxe-hotel laten bouwen, het staat nu wel leeg maar we zijn er wel aan voorbij gevaren.  Ergens op één van de andere eilanden is ook nog een soort kasteeltje dat hij voor zijn dochter Manuela heeft laten bouwen, maar daar zijn we spijtig genoeg niet voorbij gekomen.




Na de lunch zijn we terug gereden naar Medellin.  Deze rit duurde toch nog 2 uur omdat de enige weg hierheen door allerlei piepkleine dorpjes loopt en deze meer uit kuilen dan uit asfalt bestaat. ’t Is dus 2 keer oppassen, en voor de kuilen en voor het drukke verkeer in de dorpskernen.
Als wij ’s avonds op de kamer de blog klaarmaken is het 6 uur ’s morgens in België en begint Michèle  Cuvelier haar ochtendprogramma op Studio Brussel.  Daarjuist, dus deze morgen bij jullie, heeft Michèle Guido opgebeld voor een korte ochtendgroet life op de radio…

Geen opmerkingen:

Een reactie posten